…hey.
Ahm…may sasabihin ako.
I know I’ve said the last time that I’ll stick around this time. I still will. But not too much though. I know we enjoy each other’s company ‘pag magkasama tayo pero…ewan ko ba.
I always feel like this ‘pag na-o-overthink ko yung mga nangyayari.
Tanda mo pa ba yung sinabi kong naiisip kong dahilan ba’t ka bumabalik? Sinabi mo nang hindi gnun. Pero nagsusumiksik sa utak ko eh.
Hindi na maalis sa ‘kin yung feeling na nagsisinungaling ka lang. Binibilog mo lang ako dahil alam mong mdali akong maloko. Pakiramdam ko lahat ng sinasabi mo hindi totoo, pati mga ginagawa mo. Hindi ko alam ba’t ganun. Haizt. Mukang matindi na ang trust issues ko. Or I just can’t believe you anymore. Ewan!
Pero hindi ganito ang naiisip ko ‘pag magksama tayo.
Para bang nbubulagan ako ‘pag nakikita na kita. ‘Pag nakakausap na kita…parang willing na willing akong maniwala sa lahat, ‘di ba?
Pero ‘pag hindi na tayo magkasama, ‘pag naiisip ko yung mga nangyari, ‘pag nkikita ko yung mga hindi ko naman dapat na tinitingnan pa… Pakiramdam ko ang tanga-tanga ko na naman. Parang pati sarili ko niloloko ko na.
Ang hirap. Hindi ko na alam kung anong paniniwalaan.
Gusto kong maniwala na lang sa mga sinasabi mo pero hindi ko mapanatiling ganun lng. ‘Di ko naiiwasang isipin maya’t maya. Tapos bigla na lang papasok sa isip kong hindi totoo yung mga yun.
Nagdadahilan ka lang. Niloloko mo lang ako. NA NAMAN. Tapos ako naman itong si tanga, nagpapabilog na naman. Alam mo yung gnun…ang hirap eh. Tsk.
Alam kong sinabi kong totally platonic na ‘ko sa’yo kaso parang hindi eh. May bond tayo. Kung anuman yun. Distance lng ang nakakapagpawala nung bond na yun pansamantala. Pero ‘pag nagkita na tayo…<> ‘ando’n na naman eh.
Kuha mo ba kung anong sinasabi ko? Ö
Ayokong umiwas na naman pero parang ayoko ring mag-stay. Hindi ko alam kung san ako lulugar.
—
Hey..
Medyo nag-ooverthink naman ako just now. Haha
I can’t help it. Teka…’di ko rin alam kung saan sisimulan.
Hmm…basta hnd ko pa rin pla nasasabi sa’yo lahat-lahat. Ang dami-dami pa. Kaso lagi kong nalilimutan ‘pag nag-uusap na tayo.. Actually, pati ngayon hindi ko alam kung ano yung mga yun. ‘Pag naalala ko, idadagdag ko na lng sa may bandang dulo nito.
‘Di ba, sabi ko sa’yo I’ll stick around this time kasi kaya ko nang ipush na maging friends tayo? Well…hindi naman sa ngbabago ang isip ko. It’s just that…
I don’t know.. A part of me still don’t believe everything you said. Lalo na dun sa part na hindi mo lang ako makalimutan kaya ka bumabalik sa ‘kin.
It just doesn’t feel right. It doesn’t fit.
I have something in mind that can prove and help convince me that it’s true, kaso hindi yun pwedeng gawin ngayon. Ayoko na sanang halungkatin ang nakaraan kaso it all comes back to that. May mga blurry parts pa rin talaga eh.
I need an explanation to everything but I’m not sure if I’ll believe all or any of it.
Naalala ko yung sinabi mong what if makipaghiwalay ka after maipanganak yung baby, will I accept you? Sabi ko hindi ako sure, ‘di ba? Hindi ko pa rin naman talaga alam hanggng ngayon. Parang kasi…
Ewan ko.
Sabi ko sa’yo ‘di ba sure na ‘kong hindi kita mahal? Sigurado pa rin ako dun pero…may something eh.. Yung tipong kung magpapakaselfish ako, I still want you to myself pero ‘di ko naman ma-justify sa sarili ko kung mahal kita o may chance pa bang mahalin kita soon.
Haizt.
I’m thinking that we’re just so <> compatible kaya nadadala pa rin ung emotional side ko. Alm kong iba pa rin kasi yung bond <>. And between us, it’s just so good. I’ll be a bit <> with my words. I’ve never been so comfortable and relaxed walking around <> than it’s around you. Hindi ko ma-imagine <> with somebody else.
Well, of course, hindi pa kasi ako na-iinvolve sa iba. Kaya siguro ganito yung feeling ko.
The last time got me so bonded with you. Na kahit hindi ko masiguradong ma-p-push pang mahalin kita, gusto kong nasa ‘kin na lang uli ang oras mo. Gusto kong makasama kita nang madalas. I know it’s impossible. Kaya nakakainis masyado. It’s like I’ll be missing you so much everytime hindi tayo magkikita then we’ll end up <> everytime na magkikita tayo kasi mutual yung feelings natin.
Or is it? I’m not sure.
Tulad nung una kong sinabi, hindi ako totally naniniwala sa mga sinabi mo kasi nahihirapan akong i-fit in yun sa mga nangyayari. Yung tipong, kung ako talaga, ba’t umabot sa ganitong sitwasyon?
Sinabi mo yung “magicwords”, is it just a splurge of the moment?
Gaano katotoo yun? Paano nangyaring mahal mo kaming dalawa? Who will it be in the end? Alam ko dapat siya talaga. That will make everything right. If it’s me, it’ll be a hell lot of complications.
Alam mo yun, yung parang problema na ng mga nkakatanda? Ganung tipo.
And I think I’m still too young for that. I think everyone else around will agree. It’s not that they matter too much, but they do matter, you know. Especially my parents.
Siguro willing akong i-push yun kung head over heels in-love pa rin ako sa’yo. But I’m not. May something lang talaga sa ‘tin that keeps us bonded, that’s it.
I know one thing that can solve my agony. Pero hindi damay yung sa’yo. O pwede rin. At yun ay kapag naka”hanap” na ‘ko ng bago. Magiging tama na rin lahat ‘pag nagkaganun.
See, I’ll go on with my life tapos ikaw, you can work it out with your girlfriend, you’ll get married. You’ll move on kasi hindi na ‘ko makikipagkita sa’yo dahil may bago na ‘ko. Hindi na ‘ko maguguluhan kasi ma-f-focus na ‘ko sa iba…at somehow “tama”ng tao. Kasi maling magfocus sa’yo.
Maling ma-miss ka.
…
072916
Lei. 